AMOV PRZEDSTAWIA: NAJLEPSZE OBLICZA MARILYNA MANSONA!

Marilyn Manson – wokalista, showman, malarz, filmowiec, aktor i niekwestionowana ikona końca XX i początku XXI wieku.

Gwiazda popularności MM już nieco wyblakła, jednak mistrz szokującego wizerunku nie daje o sobie zapomnieć. Przykre jest jednak to, że głównie z uwagi na ekscesy alkoholowe i zawalone koncerty… Cofnijmy się do czasów chwalebnych momentów jego kariery i przypomnijmy sobie najlepsze ery twórczości kontrowersyjnego artysty. Zapraszam!

DXTTaGQXUAAOnVS

1 Era Antichrist Superstar

Album, która wyniosł Mansona na sam szczyt. Industrialne, surowe brzmienie zawdzięcza współpracy z Trentem Reznorem – liderem i mózgiem operacyjnym Nine Inch Nails. Artysta utrzymuje, że pomysł na koncept album zawdzięcza post-apokaliptycznym snom i inspiracji niemiecki filozofem – Friederichem Nietzsche. Sam tytuł jest zaczerpnięty z musicalu Webbera pt. Jesus Christ Superstar. 

Do popularyzacji dzieła w dużej mierze przyczyniły się teledyski. Klip zrealizowany do utworu The Beautiful People utrzymany był w surowej i upiornej konwencji. Lider biegający na szczudłach, groteskowe stroje i złowrogie makijaże muzyków, wijące się robactwo i liczne akcesoria laboratoryjne… to tylko niektóre z intrygujących elementów jakie znalazły się w obrazie, który w 1997 roku otrzymał dwie nominację do nagród MTV Video Music Awards.

Marilyn Manson na dobre rozsmakował się w kontrowersjach i zdobywał całe rzesze przeciwników – głownie urażonych chrześcijan i obrońców moralności. Na koncertach – poza wyzywającym makijażem – biegał w podartych rajstopach, gorsecie i… skórzanych stringach. Wielokrotnie dokonywał samookaleczeń i prowokacyjnych zachowań, takich jak darcie Biblii w trakcie wykonywania utworu Antichrist Superstar, czy podcieranie sobie tyłka amerykańską flagą.

Małoletni fani w ramach nastoletniego buntu próbowali jak najbardziej upodobnić się do swojego idola, co zaowocowało wrogością ze strony pruderyjnych rodziców. Mało kto podejrzewał, jak bardzo rewolucyjne zmiany stylistyczne przyniesie ze sobą kolejny krążek…

mechanical-animals-wallpaper_1

2 Era Mechanical Animals 

Trzeci album studyjny był zwrotem w kierunku… glam rocka. Kolorowe fryzury, wyzywające stroje, tony damskiej biżuterii i wyraźne nawiązania do twórczości Davida Bowie i wykreowanej przez niego postaci Ziggiego Stardusta. Fani kultowego Antichrist Superstar potraktowali nowe dzieło jak solidny cios w pysk. Czyste i dopieszczone brzmienie,  wręcz popowe piosenki – wszystko to spowodowało, że album zebrał mieszane recenzje ze strony słuchaczy i krytyków. Z perspektywy czasu uchodzi za jeden z najważniejszych w dorobku artysty.

Androgeniczny, czerwonowłosy kosmita ze sztucznymi cyckami – tak zaprezentował się światu w pierwszym teledysku promującym album. Jeśli to nie przyprawiło wrażliwych widzów o lekki zawał, zapewne zrobił to tekst utworu, który jest swoistą gloryfikacją dragów. Dope Show do dziś jest stałym elementem na niemal wszystkich koncertach artysty.

Szczerze? Album jest naprawdę solidnie zrealizowany i ma prawo się podobać… jednak nie trafia w mój gust. Wracam do niego z uwagi na zaledwie 3 utwory: Great Big White World, Mechanical Animals i absolutnie jeden z najlepszych w całej twórczości MM – Coma White. Ponownie mierzymy się z tematem narkotyków, tym razem kokainą, o której śpiewa jak o ukochanej. Poważny i nostalgiczny klimat utworu zdecydowanie odbiega od energicznych i rock’n’rollowych singli z albumu. Niesamowite wrażenie robi doskonale zrealizowany teledysk, który nawiązuje do zabójstwa Kennedy’ego. Nawiązania do problematyki społeczeństwa i polityki powróciły na kolejnym krążku…

Marilyn-Manson-2-750x400

3 Era Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death)

„Do you love your guns? God? The government? „- fragment drugiego utworu (o przewrotnym tytule The Love Song) mówi nam o całej jego zawartości. Na okładce widzimy zmasakrowanego Mansona przybitego do krzyża (dodam tylko, że nasze wydanie miało okładkę zupełnie czarną), co zwiastuje powrót do szerzenia kontrowersji wśród społeczności chrześcijańskich. Muzycznie jest to pomost pomiędzy Antichrist Superstar a Mechanical Animals i godne zamknięcie całej trylogii. Mamy tu sporo mocnych, rockowych przebojów. Pojawiają się również chwile na refleksję o życiu na smutnym łez padole. Jest moc, brud, ogień i jad – czyli wszystko to, co pokochali fani na przestrzeni lat.

Wizerunkowo Manson zaprezentował bardzo ugrzecznioną, dostosowaną do potrzeb masowej publiki wersję stylizacji znanej z czasów Antichrist Superstar. Na koncertach pojawiły się rozbudowane scenografie, prezentujące łaciński krzyż złożony z broni palnej, czy lalki imitujące ludzkie płody w słoikach. Na potrzeby promocji albumu powstała specjalna edycja kart tarota z licznymi nawiązaniami do okultyzmu i dyktatury.

manson-tarot

Był to koniec pewnej epoki i współpracy z jednym z czołowych muzyków zespołu…

grayscale-marilyn_00315279

4 Era The Golden Age of Groutesque 

Piąty album studyjny powstał bez Jordiego White’a (występującego pod pseudonimem Twiggy Ramirez), który postanowił odejść w 2002 roku z uwagi na różnice artystyczne. Jego miejsce zajął multiinstrumentalista i producent muzyczny Tim Skold (znany z KMFDM, Shotgun Messiah i wielu innych). Manson zainspirował się niemiecką sceną industrialną i tematyką nazistowską. Mimo, że album był zdecydowanym odejściem od dotychczasowych, bezpiecznych i sprawdzonych patentów zyskał uznanie wśród fanów i krytyków. Przyznaję – nie jest to dzieło wybitne i słychać wyraźne echa twórczości Laibach, Das Ich, KMFDM czy Die Krupps. Nie oznacza to, że jest to kiepski album – zwyczajnie brakuje mu „głębi”, którą posiadała kultowa trylogia. Nie obyło się bez zmian stylistycznych. Lider skrócił i przylizał włosy, pojawiał się w ekstrawaganckich, stylowych garniturach, logo zespołu wyraźnie nawiązywało do symboliki SS, a pozostałym muzykom nakazał utlenić włosy na aryjski blond. Groteskowa dyktatura nie wzbudzała już tylu kontrowersji co poprzednie wybryki, a singlowe mOBSCENE i This is the New Shit były regularnie emitowane w MTV.

Koncertowa scenografia robiła wrażenie. Afisze pseudo-nazistowskie, pół nagie modelki w niemieckich mundurach, wielka ambona godna dyktatora i…uszy Myszki Miki na głowie lidera. Na pomysł tej stylizacji wpadł Gottfried Helnwein – ceniony fotograf i performer. Sesja zdjęciowa przygotowana na potrzeby albumu uchodzi za kultową, a oto rezultaty współpracy obu panów:

Marilyn Manson był u szczytu swojej kariery i do dnia dzisiejszego nie powtórzył sukcesów z początku pierwszej dekady XXI wieku. Fani musieli odczekać wiele lat na kolejne, udane dzieło artysty…

ru-1-r-640,0-n-2073206m3ES

5 Era Pale Emperor 

Po wielu suchych latach wypełnionych przeciętnymi albumami nadszedł czas na erę bladego cesarza. Udane dzieło jest efektem współpracy z Tyler Bates- amerykańskim producentem muzycznym i kompozytorem muzyki filmowej. Słychać inspiracje muzyką bluesową i wyraźną pasję jaka towarzyszyła muzykom podczas procesu twórczego. Kontrowersyjny wokalista powrócił w wielkim stylu.

Niestety… kolejna trasa koncertowa obnażyła poważne problemy Mansona z alkoholem, które trwają do dziś. Wokalista nie domaga, zachowuje się agresywnie lub przerywa koncerty. Nie oszukujmy się – problemy z używkami dotyczą także tych wielkich i często są powodem załamania nawet najlepszych karier. Pozostaje trzymać kciuki, że Manson stanie na nogi i zdrowy na ciele i duchu zaskoczy nas jeszcze nie jednym rewelacyjnym albumem.

 

One comment

  1. Z tych pięciu pierwsze cztery absolutnie uwielbiam. Do Pale Emperor wciąż średnio mogę się przekonać, ale kilka utworów niezłych jest. O wiele bardziej wolę ostatnie wydawnictwo.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s